Kibrim miydi bilmem,
Uzun yıllar sonra Orhan Pamuk okumaya başladım,
Tüm o Güney Amerika edebiyatlarından, Dostoyevskiler bittikten, Turgenyevler tüketildikten, Bronte kardeşlere tutkular bittikten, Hemingwayler okunduktan, Camuslere tapıldıktan sonra.
İlk görüşte aşktı. Soluk almadan okudum hepsini. Sonra Tanpınar'a başladım. Bir cevher.
Ortak yönleri, ruhumdaki yansımaları.
En çok onlarda buldum kendi ruhumu. Ruhumdaki bu seslerin seslerini.
İnsan olma hali mi bu?
Bir yanım çok sevgi dolu iken , aynı anda herkese yukarıdan bakıyorum.
Bu insan olma deneyiminde garip bir yerdeyim.